Zuchten we met de schepping mee?

Want wij weten dat heel de schepping gezamenlijk zucht en gezamenlijk in barensnood verkeert tot nu toe. En dat niet alleen, maar ook wijzelf zuchten in onszelf, in de verwachting van de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam. Want in die hoop zijn wij zalig geworden.

Romeinen 8:22 en 23

Meer dan ooit worden we ervan doordrongen dat het lijden in de wereld alomvattend is. Mocht je niet persoonlijk met het lijden door ziekte geconfronteerd worden, dan is het wel het lijden van anderen dat ons kan raken en doen zuchten. Is het niet corona dan is er nog zoveel ander leed door gebrokenheid dat je er moedeloos van kunt worden. Wangedrag, in welke vorm dan ook, raakt ook onze samenleving momenteel hard. Wie zucht dan niet?

De wereld zucht onder oorlogsdreiging in Oost-Europa, terreur in het Midden-Oosten. Ook de klimaatcrisis doet plant en dier geweld aan. Allemaal grote problemen. De een haalt zijn schouders op en gaat verder met zijn eigen belangen, een ander zucht weer eens diep hoe dit nu verder moet. En gelovigen dan?

De apostel Paulus wijst ons erop dat Christus door Zijn Geest ons een ander soort zuchten geeft dan een wanhopig zuchten. Lijden brengt zeker een zwaarmoedig zuchten teweeg: niemand wil het lijden. Maar als we door het geloof de Heilige Geest ontvangen als eerste geschenk van Jezus Christus, verandert er heel veel in ons leven. Ook hoe we naar de schepping kijken. Dan zien we dat God ook Zijn schepping niet loslaat als werk van Zijn handen. Hij ontfermt zich niet alleen om zondige mensen maar zal ook de aarde redden, die wij slechts in bruikleen hebben gekregen. Die wereld zucht onder de vloek die onontwijkbaar de wereld meetrok in onze val. Sindsdien lijdt ze onder onze heerszucht. Niet pas door de klimaatcrisis van nu. Maar ook Paulus wist daar al van in zijn tijd. Hij schreef over de hoop van verlossing omdat de Heilige Geest ons dat leert. Niet zuchten van verdriet en moeite. Maar een hoopvol zuchten waar je maar weinig over hoort.

Helaas hoor je daar ook maar weinig christenen over: hoopvol zuchten omdat in het lijden van nu ook de geboorte van Gods nieuwe wereld wordt aangekondigd. Paulus weet het zeker. Ervan overtuigd door Gods Geest. Zoals een barende vrouw moeite en pijn van de geboorte doorstaat omwille van het nieuwe leven, zo kijkt de schepping uit naar de voltooiing van Gods plannen. Met de uiteindelijke komst van Christus, die nu al bezig is te komen, zullen ook Gods kinderen mogen delen in het volle heil! Maar ook de hele schepping. Dan zal het herstel van heel de kosmos een feit worden dat geen klimaatplan voor elkaar kan krijgen! Hoe nodig een klimaatplan ook is, het is belangrijker het verlangen te kennen dat Gods plan werkelijkheid wordt. De schepping zucht er verlangend naar en kijkt ernaar uit. U ook?

Ds. G.M. Bijkerk