blog: na Corona

Spreuken 4:7 Het begin van wijsheid is dat je wijsheid zoekt, aan alles wat je hebt verworven, inzicht toevoegt.

Met een groep jongeren van Twintigers Woerden, en op verzoek ook met 30plussers uit onze gemeente, lezen we in 1 jaar de gehele Bijbel door. Nu lezen we Spreuken. Het komt daarin aan om lessen te trekken uit je verleden en uit je dagelijks bestaan. Gedenk de goede raad van voorouders. Ga niet snel mee in de verleidingen om je heen. Maar wees door kennis en kunde standvastig. Psalm 1 bezingt dit mooi: ‘geworteld als een boom aan stromend water’.

Terwijl ik met dit groepje verrassende Spreuken lees, gaat onze samenleving weer open.

Gaat het gemis van het afgelopen jaar ons verleiden tot een grote inhaalslag? Of gaan we verder waar we in 2019 gebleven waren? Of gaan we zaken nu misschien anders aanpakken?

Ik hoop dat die inhaalslag ons, maar zeker onze planeet, bespaard zal blijven. In 2019 was de aarde eind juli al door haar grondstoffen voor dat jaar heen, in 2020 maar een paar weken later in augustus. Kortom, we belasten onze aarde onevenredig en dat al vele jaren achter elkaar. De impact van Corona was dat we dus iets minder aarde nodig hadden voor onze welvaart en ons welzijn, maar zeker niet zodanig dat we ons nu een inhaalslag kunnen veroorloven. Meer weten over dit thema: www.overshootday.org    

Misschien mis ik in al die interviews over ‘na Corona’ de vraag naar onze geleerde lessen over deze Coronatijd. Wat hebben we ontdekt dat echt van waarde is? Om het met Spreuken te zeggen: welk inzicht(en) heb je aan het leven toegevoegd? Dit lijkt mij ook een waardevolle vraag voor ons als geloofsgemeenschap. In maart 2020 werd ons gemeenteleven drastisch overhoop gehaald. En we zijn nu, ondanks de aangekondigde versoepelingen, nog niet terug op dat niveau. Welk inzicht hebben wij als kerk het laatste jaar opgedaan? Ik doe een eerste aftrap door een paar van mijn lessen met u te delen. En voelt u/jij zich vrij om jo(uw) inzicht met mij of anderen te delen. Ik ben benieuwd.

1 Zelf deelnemen is wezenlijk anders dan toeschouwer zijn.

In Coronatijd ging veel digitaal omdat je niet kon samenkomen. Prachtig hoe de techniek (en veel technische mensen!) dit mogelijk maken. Ik kon online naar de kerk, webinars en vanuit huis of tuin zelfs naar studiedagen. Het was allemaal prachtig dat dit kon, maar gaandeweg miste ik de bijeenkomsten zelf. Alleen zingen of samen met anderen, koffie na afloop, op de fiets naar de kerk, napraten over de inhoud. Dat gemis ging zich langzaamaan opbreken, ondanks de voordelen van de vorm. Beleving van de activiteit is lastig anders vorm te geven.

2 Ik maak deel uit van een geloofsgemeenschap.

Ik maak deel uit van een kerk en dat is meer dan een vereniging met een activiteitenaanbod. Ik ervoer hoe belangrijk is om een spontaan praatje te maken. Ik genoot ervan als voorganger toch naar de kerk te kunnen gaan. Dan zag en sprak ik een paar gemeenteleden. Het bleek toch lastig om de mensen uit je kerkbank te bellen die een tijd niet zag, met de vraag hoe het met hen ging. Nu het weer kan, geniet ik van die hernieuwde contacten.

3 Waar een wil is, is een (soms andere) weg.

Om gemeente te zijn, bleken heel veel zaken ook aan te passen aan de situatie. Ik hield online Bijbelstudie (zoals hierboven), via speurtochten konden gezinnen op eigen tijd en met afstand meedoen aan een Kliederkerk, natuurlijk de online diensten, met bloemen langs de deuren. Het vergde aanpassing en creativiteit van iedereen, maar dan was er toch veel mogelijk door te laten gaan. Dat geeft hoop. Het gaat niet om hoe je het doet, maar waarom je het doet!

Ds. Joost Schelling