Blog: geestelijk verzorger, een cruciaal beroep

In de afgelopen weken werd mij regelmatig deze vraag gesteld: “Nu er door het coronavirus geen kerkdienst is in Kapel Weddesteyn, valt er voor jou zeker niets meer te doen. Zit je nu thuis?”.

Niets is minder waar. Ik kan u verzekeren dat ik juist nu werk in overvloed heb. Als geestelijk verzorger in een zorginstelling (Weddesteyn) behoor ik tot de groep werknemers met een cruciaal beroep. Mijn werkgever verwacht dat ik kom werken (tenzij ik klachten heb) en dat ik bewoners bezoek en personeel bijsta.

Zodoende bleef ik ook na de lockdown naar Woerden fietsen.

In Weddesteyn is het nu nog erg stil, maar er wordt al intensief nagedacht over de inrichting van de 1,5 meter maatschappij. Hoe gaan we die binnen het verpleeghuis vorm geven?

Intussen blijft de stelregel: Niet noodzakelijk contact moet zoveel mogelijk vermeden worden. Slechts met een toegangspas gaat de deur naar het verpleeghuis open. Het ondersteunend personeel werkt vanuit huis.
Binnen het verpleeghuis zijn de medewerkers aan het werk, die voor de dagelijks zorg voor de bewoners onmisbaar zijn, zoals verzorgers, behandelaren, welzijnsmedewerkers en ook de geestelijk verzorgers.

Dreiging op de achtergrond

Helaas hebben we het coronavirus ondanks alle beschermende maatregelen niet buiten kunnen houden, bewoners en medewerkers werden ziek. Op dit moment lijkt het virus uitgedoofd, maar het blijft een dreiging op de achtergrond. We zetten ons met elkaar ten volle in om onze bewoners in deze voor hen zo moeilijke tijd te ondersteunen en we zijn heel blij dat bezoek nu weer voorzichtig wordt toegestaan. Naarmate de weken verstreken, werd het gemis van familie steeds dieper gevoeld, ondanks de contacten door beeldbellen en het raambezoek waarbij men elkaar kon zien en kon spreken via de babyfoon of in het Praethuis (mogelijk gemaakt door de Rotary).

Het praethuis. Copyrights: Woerdense Courant

Vanwege de vraag waarmee ik dit stuk begon, wil ik benadrukken dat geestelijk verzorgers, zeker in deze moeilijke tijd van crisis, een cruciale ondersteunende rol vervullen binnen de totale zorg aan onze bewoners.

Wanneer kan de geestelijk verzorger ondersteunen?

Als bewoners of hun naasten behoefte hebben aan iemand, die de tijd heeft om rustig en aandachtig te luisteren. Die behoefte kan er zijn wanneer er grote vragen zijn (waarom is mij dit overkomen?), wanneer er onzekerheid is of angst (hoe moet het nu verder met mij?) of als verdriet hoog zit (ik heb zoveel moeten inleveren, ik mis mijn familie).

Die behoefte kan er ook zijn als mensen willen vertellen over de nieuwe levenssituatie waarin zij zijn terechtgekomen en over wat het met hen doet om afhankelijk te zijn van de zorg van anderen. En die behoefte kan er zijn als bewoners samen met een ander willen terugblikken op hun leven en wanneer zij in een laatste levensfase iemand nodig hebben om te helpen bij het afronden, afscheid nemen en loslaten.

De geestelijk verzorger biedt het luisterend oor en de aandachtige nabijheid, die op dit soort momenten zo belangrijk zijn. En de geestelijk verzorger kan troost en bemoediging aanreiken.

Hardnekkig misverstand

Heeft de geestelijk verzorger alleen contact met bewoners met een gelovige en/of kerkelijke achtergrond? Dit is een hardnekkig misverstand. De geestelijk verzorger is er voor iedereen. Het gaat bij geestelijke zorg niet per se om geloof. Het gaat om levensbeschouwing en zingeving in alle opzichten.

Wie je ook bent: met de geestelijk verzorger moet je kunnen delen hoe je invulling geeft aan je leven, wat je bezielt, wat de bron is van waaruit je leeft, wat het leven de moeite waard maakt en wat de overtuigingen, de normen en waarden zijn, waar je in je leven aan vasthoudt.

Tegelijk kan de geestelijk verzorger gelovige bewoners, die daar behoefte aan hebben, stil nabij zijn vanuit hun eigen traditie, met hen uit de Bijbel lezen, met hen zingen, voor en met hen bidden en een zegen geven of de ziekenzalving  bedienen.

Kapel Weddesteijn

Kapel gesloten

En ja, de kerkdienst in Kapel Weddesteyn is hierbij voor veel bewoners een belangrijke meerwaarde. Helaas worden de kerkdiensten op dit moment niet gehouden, maar alle andere taken van de geestelijke zorg aan onze bewoners gaan wel door. Deze zorg verricht ik inderdaad met hart en ziel (zie Kerkklanken nr. 690).

Daarin blijft mijn geloof en de traditie waarin ikzelf geworteld ben voor mij persoonlijk de bron waaruit ik deze zorg verleen. Al 35 jaar mag ik de kerk als predikant dienen. Sinds 1997 als geestelijk verzorger in Weddesteyn. 

We konden dit jaar geen Pinksterviering houden, maar ik geloof dat de bezieling en de troost van de Geest Gods altijd aanwezig is in elk contact dat ik als geestelijk verzorger heb. Zeker in deze tijd!

Jantina Colenbrander, geestelijk verzorger in Weddesteyn

(op maandagmiddag ook werkzaam in ’t Oude Landt, maar sinds de crisis heb ik alleen telefonisch contact. Ik hoop dat ik mijn bezoekwerk spoedig kan hervatten).