Besteding collecte broeikas Rusland

Op zondag 17 maart 2019 is er gecollecteerd voor een broeikas bij het Huis van Gods Genade in Rusland. Er werden wat foto’s geprojecteerd en Atie had er een artikel over geschreven in Kerkklanken. Tijdens het koffie drinken na de dienst spraken velen Atie aan. “Ik heb echt gegeven - de collectezak was gewoon zwaar - er zat meer papiergeld in dan anders "

De collecte voor de broeikas bracht een kleine duizend euro op, inclusief de later gestorte giften. Fantastisch! De kas staat nu al in de steigers. Er wordt plexiglas gebruikt. Echt glas is te duur. Er wonen in het opvanghuis nu 18 gasten, vooral mannen. Er kan dus gebouwd worden. Verbazend, wat er in één dag gedaan wordt. Het doel is er tomaten, witte kool, komkommers en paprika’s te kweken en die straks te kunnen eten. Daarnaast is er een eigen moestuin voor aardappelen, wortels en rode bieten. Zo’n tuin is voor elke Rus het allermooiste en het belangrijkst in het dagelijks leven.

Waarom koos je voor Rusland?

Mensen vroegen Atie de Koning na de collecte ook "hoe vaak ben je al in Rusland geweest? - ken je echt Russisch? - waarom koos je Rusland als land?”. Atie vertelt:

"Ja, waarom Rusland? Ik denk niet dat ik Rusland heb uitgekozen, maar dat GOD Rusland voor mij heeft uitgekozen. Ik was nog jong, toen ik voor Rusland ging bidden, omdat daar mensen om hun geloof in de gevangenis zaten. Ik wilde zo graag iets voor hen doen!

Ik was ongeveer 12 jaar, toen ik een film zag met het thema “Eens een dief, altijd een dief”. Ik was zo boos en verdrietig om dit oneerlijke gegeven. Voor ik ging slapen knielde ik bij mijn bed en zei: “Lieve PAPA, ik wil graag als ik groot ben naar Rusland om voor gevangenen te zorgen. Als U dat ook wil, geef dan licht op de muur”. Tjonge, onze Hemelse Vader gaf LICHT op de muur van de zolder Ik was zo gelukkig bij het idee, dat ik wat voor gevangenen mocht gaan doen als ik groot was.

Zo is het ook gegaan. Nu 60 jaar later kan ik terugkijken op de wonderen, die de weg hebben gebaand tot waarmee ik nu bijna dagelijks bezig ben: “Zorgen voor gevangenen in Rusland!”

In Nikolaj kreeg ik een betrouwbare broer, die net als ik graag schrijft. We kennen elkaar nu 28 jaar. Hij was een gevangene, die in GOD geloofde en tegen het communistische regiem in durfde te gaan. Dat kostte hem 25 jaar te leven in gevangenkampen. Maar net als Jozef was hij daar in opleiding bij GOD. Hij ontmoette daar christenen uit allerlei kerken. Ze zochten elkaar op en voor zover mogelijk zorgden zij als broers voor elkaar. Kerkmuren bestonden daar niet.

Nu heeft Nikolaj de leiding over Gods Huis van Genade, de Opvang voor vrij gekomen gevangenen. Wat is het gezond voor al die gasten om te kunnen WERKEN, na alle jaren van letterlijk de straftijd uit te zitten."

Stichting Diaconale Initiatieven Woerden, NL37RABO0373713908